Protokol sürümleri
Makine çevirisi
Bu sayfa İngilizce dokümantasyondan otomatik olarak çevrildi; esas alınması gereken sürüm İngilizce sayfadır. Yanlış görünen bir şey varsa, nasıl bildireceğinizi Çeviriler sayfası açıklar.
MCP'nin iki nesli var.
2026-07-28'den önce yayımlanan sunucular her bağlantıyı initialize el sıkışmasıyla açar: istemci bir sürüm önerir, sunucu karşı teklif verir, istemci onaylar ve bunların hepsi ilk işe yarar istekten önce olur. 2026-07-28 neslindeki sunucular el sıkışmayı bırakır. İstemci tek bir server/discover sorgusu gönderir, sunucu da her şeyi tek bir sonuç içinde yanıtlar.
Bununla neredeyse hiç ilgilenmeniz gerekmez, çünkü anlaşmayı sizin yerinize Client yapar. Bu sayfa, bunu denetleyen tek yapıcı argümanı, yani mode= parametresini ve onu değiştireceğiniz üç durumu anlatır.
mode="auto"
from mcp import Client
from mcp.server import MCPServer
mcp = MCPServer("Bookshop")
@mcp.tool()
def search_books(query: str) -> str:
"""Search the catalog by title or author."""
return f"Found 3 books matching {query!r}."
async def main() -> None:
async with Client(mcp) as client:
print(client.protocol_version)
mode geçirmediniz, bu yüzden varsayılanı aldınız: "auto". async with bloğuna girmek, bu SDK'nın konuştuğu en yeni sürümde tek bir server/discover sorgusu gönderir. Sonra:
- Modern bir sunucu sorguyu yanıtlar. İstemci sonucu benimser. Tek tur, iş biter.
- Daha eski bir sunucu
server/discoverdiye bir şey duymamıştır ve hata döndürür. İstemci klasikinitializeel sıkışmasına geri döner ve onun anlaştığı sürüm neyse onu alır.
Her iki durumda da bağlanmış olarak çıkarsınız ve hangisinin gerçekleştiğini client.protocol_version söyler:
2026-07-28
Özelliğin tamamı bu. Tek bir Client, her nesilden sunucu, kodunuzda dallanma yok.
Info
MCPServer, server/discover isteğini her aktarımda yanıtlar (bellek içi, stdio, Streamable
HTTP); bu yüzden kendi sunucunuza karşı auto her zaman 2026-07-28'e ulaşır. Geri dönüş
yalnızca gerçek bir 2026 öncesi sunucuya karşı devreye girer, ki tam da o zaman bunu istersiniz.
mode="legacy"
from mcp import Client
from mcp.server import MCPServer
mcp = MCPServer("Bookshop")
@mcp.tool()
def search_books(query: str) -> str:
"""Search the catalog by title or author."""
return f"Found 3 books matching {query!r}."
async def main() -> None:
async with Client(mcp, mode="legacy") as client:
print(client.protocol_version)
mode="legacy" hiçbir zaman sorgu göndermez. initialize el sıkışmasını çalıştırır; 2026 öncesi bir istemcinin açtığı bağlantının aynısını açar.
2025-11-25
Aynı sunucu. 2026-07-28'i gayet iyi konuşur; sormamasını istemciye siz söylediniz.
Bunu push tarzı özellikler için istersiniz.
Sunucunun başlattığı bir istek, sunucunun sizi çağırmasıdır: ctx.elicit(...) kullanıcınızın önüne bir form koyar, örnekleme (sampling) bir araç çağrısının ortasında modelinizden bir tamamlama ister. Bu kanal yalnızca el sıkışma neslinden bir oturumda vardır.
2026-07-28'de bu kanal yok. Sunucu sorularını döndürür, siz de çağrıyı yanıtlarla yeniden denersiniz (Çok turlu istekler (multi-round-trip)).
mode="auto" size yalnızca sunucu başka hiçbir şey için fazla eski olduğunda el sıkışma verir. mode="legacy" ise el sıkışmayı garanti eder. Client(...)'a bir sampling_callback, istek olarak yürütülmesini istediğiniz bir elicitation_callback ya da bir message_handler verdiğinizde buna başvurun. İstemci callback'leri sayfası her birini tek tek ele alır.
Sürümü sabitleme
mode, modern bir protokol sürümü dizgesini de kabul eder. Bugün bu küme tam olarak ["2026-07-28"].
from mcp import Client
from mcp.server import MCPServer
mcp = MCPServer("Bookshop")
@mcp.tool()
def search_books(query: str) -> str:
"""Search the catalog by title or author."""
return f"Found 3 books matching {query!r}."
async def main() -> None:
async with Client(mcp, mode="2026-07-28") as client:
print(client.protocol_version)
Sabitleme hiçbir şey göndermez. Sorgu yok, el sıkışma yok. İstemci 2026-07-28'i yerel olarak benimser ve async with döndüğü anda bağlantı canlıdır.
Sabitleme sizin verdiğiniz bir sözdür: sunucunun o sürümü konuştuğunu zaten biliyorsunuzdur. İstemci kontrol etmez.
Check
Sabitleme bir keşif değildir. client.server_info değerini yazdırın, bedeli hemen görürsünüz:
None
İstemci sunucuya kim olduğunu hiç sormadı, bu yüzden server_info değeri None. client.server_capabilities
için de durum aynı: her yetenek None. Araç çağrıları yine çalışır (protokolün bunların hiçbirine ihtiyacı yoktur);
ne sunacağına karar vermek için server_capabilities okuyan kod ise çalışmaz.
Çözüm bir sonraki bölümde.
Yalnızca modern sürümler sabitlenebilir. El sıkışma neslinden bir dizge, herhangi bir G/Ç yapılmadan önce, yapıcıda reddedilir ve hata size bunun yerine ne yazmanız gerektiğini söyler:
ValueError: mode must be 'legacy', 'auto', or one of ['2026-07-28']; got '2025-06-18' ('2025-06-18' is a handshake-era version; use mode='legacy')
prior_discover ile yeniden bağlanma
Sorgu ucuzdur, ancak yine de her yeniden bağlanmada ödediğiniz bir turdur ve yanıt neredeyse hiç değişmez.
Öyleyse saklayın. Bir auto bağlantısından sonra client.session.discover_result, sunucunun gönderdiği DiscoverResult'ı olduğu gibi tutar: supported_versions, capabilities, instructions ve sunucunun sonucun _meta alanına işlediği kimlik. Bir sonraki sefer bunu prior_discover= olarak geri verin:
from mcp import Client
from mcp.server import MCPServer
mcp = MCPServer("Bookshop")
@mcp.tool()
def search_books(query: str) -> str:
"""Search the catalog by title or author."""
return f"Found 3 books matching {query!r}."
async def main() -> None:
async with Client(mcp) as client:
saved = client.session.discover_result
async with Client(mcp, mode="2026-07-28", prior_discover=saved) as client:
print(client.protocol_version)
if client.server_info is not None:
print(client.server_info.name)
2026-07-28
Bookshop
İkinci bağlantı sıfır anlaşma turu yaptı ve yine de kiminle konuştuğunu tam olarak biliyor. Sabitlenmiş modun doğru yapılmış hali budur: mode= sürümü adlandırır, prior_discover= kimliği sağlar. ✨
DiscoverResult bir Pydantic modelidir. saved.model_dump_json() bir dosyaya ya da önbelleğe gider; DiscoverResult.model_validate_json(...) onu bir sonraki süreçte geri getirir.
Tip
prior_discover= yalnızca mode bir sürüm sabitlemesi olduğunda bir işe yarar. "auto" altında
istemci sunucuyu zaten sorgular, "legacy" altında ise yok sayılır.
Dört mod
| Yazdığınız | Anlaşma trafiği | Elde ettiğiniz |
|---|---|---|
Client(target) |
tek bir server/discover sorgusu; başarısız olursa initialize el sıkışması |
her iki tarafın da konuştuğu en yeni sürüm, hangi nesilden olursa olsun |
Client(target, mode="legacy") |
initialize el sıkışması |
el sıkışma neslinden bir sürüm; sunucunun başlattığı istekler çalışır |
Client(target, mode="2026-07-28") |
yok | o sürüm, sabitlenmiş, server_info değeri None |
Client(target, mode="2026-07-28", prior_discover=saved) |
yok | o sürüm, sabitlenmiş, ve geçen sefer kaydettiğiniz kimlik |
Özet
- MCP'nin bir el sıkışma nesli (
2025-11-25'e kadar,initializeel sıkışması) ve bir modern nesli (2026-07-28,server/discover) var.Clientikisi arasında köprü kurar. mode="auto"varsayılandır: sorgula, geri dön. Diğer üç satırdan biri sizi anlatmıyorsa dokunmayın.- "Ne elde ettim?" sorusunun yanıtı her zaman
client.protocol_version. mode="legacy"el sıkışmayı zorunlu kılar. Sunucunun başlattığı istekler için gereken budur: örnekleme, push tarzı elicitation,message_handler.- Sürüm sabitlemesi (
mode="2026-07-28") hiç anlaşma trafiği göndermez; bedeliclient.server_infodeğerininNoneolmasıdır. prior_discover=bu bedeli geri öder:client.session.discover_result'ı kaydedin, onunla yeniden bağlanın, ikisini de elde edin.
Modern bir bağlantıda push kanalı yok; peki bir 2026 sunucusu çağrının ortasında size nasıl soru sorar? Soruyu döndürür: Çok turlu istekler.